سلام دوستان

اومدم یه چیزی بگم که می دونم با گفتنش خیلی ها ناراحت می شن. بعضی ها هم خوشحال میشن

اومدم بگم دارین همتون از دستم راحت میشین البته شايد تا يه مدتي پس زیادم خوشحال یا ناراحت نشین

بهر حال برا همتون آرزوی سلامتی میکنم دعا میکنم همه به اونی که توی دلشونه برسن . شما هم برا من دعا کنین. اینو ازتون خواهش میکنم

راستی ازتون می خوام یه قولی بهم بدین قول بدین هیچوقت فراموشم نکنین با اینکه می دونم اونقدر اینجا هم شیطونی کردم که اگه زورم بزنین نمی تونین فراموشم کنین . درسته مگه نه؟

دیگه اینکه اگه خوبی ، بدی ( که مطمئنن دیدین) ازم دیدین حلالم کنین . اگه توی این وب یا هر جای دیگه با کسی بد حرف زدم ، بهش بی احترامی کردم ، یا حرفش رو نفهمیدم، ازش معذرت می خوام .واقعا من قصد بی احترامی به کسی رو نداشتم شاید به صلاح بعضی ها بوده و در واقع لازم بوده . بهر حال امیدوارم اگه خطایی از من سر زده شماها به بزرگی خودتون ببخشین که بخشش از بزرگان است

راستی می خوام این روز آخر از چند نفر تشکر کنم

از آدمایی که خیلی به من لطف داشتن . فکر نکنم احتیاجی باشه ازشون اسمی ببرم چون خودشون میدونن

اميدوارم روزی برسه بتونم همه ی لطف هایی رو که در حقم کردین رو جبران کنم براتون همیشه دعا میکنم

هیچوقت هیچکدومتون رو فراموش نمیکنم . دیگه رفع زحمت می کنم

دلم برا همتون تنگ میشه به خدا راست میگم  اگه شماها هم یه موقع دلتنگ شدین اولن دعا کنین این یه مدتي كه نيستم زودتر تموم بشه که برگردم می خوام بعد یه مدت تو همین وبلاگ شروع کنم ولی اگه خدا بخواد این دفعه با خاطرات دانشگاه فکر کنم این خاطرات جالبتر باشن . اونم برا من

بیشتر دوست دارم توی مثلا آخرین پست همه ی دوستایی که تا حالا پیدا کردم نظر بدن حتی اونایی که ازم دلخورن من از همه معذرت خواهی کردم حالا دیگه نمیدونم باید چیکار کنم .من می خوام حتما نظراتشون رو ببینم به عنوان آخرین خواسته . خواستم رو رد نکنین

 راستی از هکر های عزیز خواهشمندم انصاف داشته باشن و این وب رو حذف نکنن.

متین ترین کلمه عشـــق است

جذاب ترین کلمه آشنــــایی است

پاکترین کلمه وجدان است

زشت ترین کلمه خیــــانت است

بدترین کلمه بی وفـــایـی است

سخت ترین کلمه تنهــــایــی است

و تلخ ترین کلمه جـــــدایی است

 دلم گرفت ای هم نفس

پرم شکست تو این قفس

تو این غبار تو این سکوت                      

چه بی صدا نفس نفس      

 از این نامهربونیا دارم از غصه میمیرم      

  رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم     

درد دل من

دوستت دارم ...

بنام لیلی و مجنون حاکمان سرزمین عشق

علاقه و محبت شدیدی که سابقاً به تو ابراز می کردم

دروغ و بی اساس بود و در حقیقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز بیشتر می شود و هر چه تو را بیشتر می شناسم

به دروغ و افسونگری تو بیشتر پی می برم

این احساس در قلب من جاری می گردد و بلاخره به این نتیجه می رسم که باید

از هم جدا شویم ، دیگه به هیچ وجه حاضر نیستم که

روزی دوست و رفیق هم باشیم و اگر چه عطر دوستی ما همچون گلهای بهاری که کوتاه بود ولی

در همین مدت توانستم به طبیعت فرومایۀ زشت تو پی ببرم

بسیاری از اخلاقها و صفات تو برای من روشن شد و مطمئن هستم

این وضع خشن و تند خوی تو بالاخره تو را بدبخت خواهد کرد

ما به پشیمانی خواهیم رسید اگر چه این آشنایی پایان جدایی بوده و جدا از هم

خوشبخت و مؤفق خواهیم زیست و حالا لازم است بگویم که

این موضوع را هیچ وقت فراموش نکن مطمئن باش

این نامه را سرسری نمی نویسم و چقدر ناراحت کننده است که اگر

باز بخواهی در صدد دوستی با من باشی ، بنابراین از تو می خواهم

جواب نامه ام را ندهی ، نامۀ تو سراسر از

تظاهر و دروغ است و غیر واقعی

محبت و عشق است که من تصمیم گرفته ام برای همیشه

یادگاری های تلخ عشقت را فراموش کنم و چون دیگر به هیچ وجه نمی توانم

خودم را راضی کنم که دوستت داشته باشم و فرد انتخابی من باشی

حالا نازگل من اگر می خواهی به عشق واقعی من واین نامه پی ببری آن را یک درمیان بخوان

  اگه حسودا بذارن....

  می برمت یه جایی...

  که ندونن کجایی....

  آخه تا کی جدایی....

  دوستت دارم خدایی....

  نمیذارم یه غریبه....

  جامو تو قلبت بگیره....

  دستایه تو رو بگیره....

  اگه می خواد بگیره....

  خدا کنه بمیره....

  جون واست بگه....

  دیگه راهی ندارم....

  جونم واست بگه....

  دیگه طاقت ندارم....

  دلمو بگیرو ببر....

  هر جایی که خواستی....

  جونم واست بگه....

  تویی تنها ستاره ام....

  دوستت دارم بدون....

  تا وقتی زنده هستم....

  تا دنیا دنیاست....

 به پای تو نشستم.....

  کی میگه مرده نفس نمیکشه...

  کی میگه نبض جسد نمیزنه....

  خوبه که چشاتو یک دم وا کنی...

  ببین اون مرده چقدر شکل منه...

  دیگه دارم می پوسم تو این کفن...

  روی زخمام تو دیگه نمک نزن....

  هی از اینو اون نپرس مرده کیه....

  آره اون مرده منم....جز من کیه...؟؟

  اشکی......که هنوز تو چشامی....

  شعری.......که هنوز رو لبامی....

  جونی......

  رفتی......دیگه دارم میمیرم....

  ببین.......بی تو چقدر حقیرم...

  نرو........اگه بری میمیرم....

    بمون........

تقدیم به تو......

عشق

براي بعضي ها عشق مثل درياست ...

براي بعضي ها عشق مثل صحراست ...

اما براي من عشق مثل آسمونه !

اگه بخواد مي باره و سيل و آشوب به پا مي كنه ...!

اما بعضي وقت ها صاف و بي كينه ست.

عشق دو نفر، عشق دو معشوق، عشق به مادر، عشق به پدر و عشق به خدا ...

راستي! عشق چيه؟

عشق يعني علاقه ي شديد قلبي!

مي شه گفت عشق مادر دوستيه ..

.

دو دوست، دوهمراز، دو همنفس و ... و دو همكلام .

به نظر من دوستي مثل يك سرابه...؟!

 چون بالاخره ناپديد مي شه!!!

عشق فقط زماني به وجود مياد كه ..

.

 كسي، كس ديگه اي رو براي خودش دوست داشته باشه

ولي من كه تا به حال نديدم ...

 در اين جهان پر از دروغ، كينه، نفرت، تاريكي و سختي، كسي، كس ديگه اي رو

براي خودش بخواد ...؟!

تا به حال شده به اين فكر كني كه ...

 يك همنفس تازه پيدا كني ...؟

كسي كه هميشه باهات باشه، كسي كه راز دار باشه و از همه مهم تر كسي كه تو

رو بخاطر خودت دوست داشته باشه

فكر نكنم!

چون الان توي فكرت به من مي گي وقت ندارم...

آيا بخاطر خودت هم وقت نداري ؟

خنده داره، كسي كه خودش، خودش رو دوست نداشته باشه، ديگران رو هم

دوست نداره، اگه دوگران رو دوست نداشته باشه، ديگران هم مسلما اون رو

دوست ندارن، اگه ديگران اون رو دوست نداشته باشن:تنها مي شه، افسرده مي

 شه، دلتنگ مي شه و از همه مهم تر همرازي نداره...

پس بيا با من دوست شو تا دنياي جديدي رو آغاز كنيم، يك عشق جديد، يك

معشوقه ي جديد و يك دوستي جديد...

بيا تا مثل ليلي و مجنون ديوونه ي هم باشيم، بيا معني عشق رو توي خودمون

 حل كنيم، بيا كينه ها رو كنار بگذاريم و دوستي جديدي رو شروع كنيم و ...

بيا معني عشق رو به ديگران هم ياد بديم

همین یک لحظه را با من بساز

بامن مدارا کن که من می رقصد هر لحظه

                             به سازت می دهد آواز

همین یک شب در آغوشم بکش

                                     به لبخندی              

بکش با بوسه ای هر دم که میمیرد دلم هرشب

همین این بار

 فقط این بار

 صدایم کن

 که جان می گیرد از هرم نفس هایت تن بی جان این بیمار

و من چشم تو را می خواند و

 می ماند و شب میشود بیدار

                           به یک دیدار                  

فقط یک لحظه و یک شب

                          فقط یک بار     

زندگی وقطی زیباست که برای عشق باشد

 عشق وقطی زیباست که برای گریه باشد

 گریه وقطی زیباست که برای تو باشد

 تو وقطی زیبای که برای من باشی

چـه آسان بر نگاهــت دل سپــــــردم

بـــه یکـــــباره دلــــــــم را گــــــــم نمودم

مـــیــــــان حـــــــرفـــــهای پـــــوچ مــــــردم

تـــــــو را هــــــر لــــحظــــه در قــــلبم سپردم

چـــــه آســـــــان تــــو مـــرا از یـــــاد بـــــــــردی

نــــگــــاهــــــم را پـــــــــر از انــــــدوه کــــــــردی

بـــه زیـــر ســــایه عشــــقــــت نــشـــســـتم

امـا تــــو عــــاقــــبــــت را انـــــکار کـــــردی

چـــه بیخـــود مـــن تـــلاشی پــوچ کردم

زمیــن قلــب خــود را کــهنه کــردم

چه بیخود دلسپردم به نگاهت

نــدانستم که بیخود پل شکستم

تو بگو بهار قشنگه من ميشم بهار تو

 تو بگو بمون منم نميرم از کنار تو

 تو بگو منو نميخواي ديگه خسته کردمت

گر چه سخته امّا من دور ميشم از ديار تو

 تو بگو سرد هوا منم ميشم خورشيد تو

تو بگو که نا اميدي من ميشم اميد تو

 تو بگو دلم گرفته از همه دورنگيها

 مشکي ميشم مظهر يه رنگي ميشم واسه تو

تو بگو خدا کنه بارون بياد از آسمون

 به خدا ميگم  گريه کنه براي تو

اگه غمگين بشي از دستم ناراحت بشي

 ميميرم که تا ابد پاک بشم از خيال تو

 کاش تموم نميشد اين روزا ، اين خاطرها

تو ميموندي واسه من منم ميموندم واسه تو . . .

شبي سخت است و جان فرسا

دلم اکنون اسير دست پاييز است

کسي اي کاش ميفهميد اين تنهايي من را

و دستاني که شايد آسمان ابري دل را

به سوي روشناييها سوق ميدانند

و آن ماهي که روي اسب خوشبختي

هواي قلب من را از غم و اندوه و دردو ماتم و گريه       

براي لحظه اي هم پاک ميکرد

شبي با دل بگفتم عشق من از دست خواهد رفت

دلم خنديد و گفت هرگز

و من سر در گريبان غرق در اندوه و ماتم

قصه ها گفتم برايش از شب هجران

ولي اشکم به من محلت نداد تا لب

سخنها را برايش بازگو سازد

که چون بغضي فرو خورده به من هشدار ميدادند

که اي معشوق بي ياور

کسي ديگر نخواهد بود

دل من را پريشان سازد و آنگاه

به دستان کسي . . . هرزه پناه آرد

کسي ديگر نخواهد بود

که قلبم را چنان ويرانه اي سازد

که در آن قطره هاي اشک من جاري کند سيلي عظيم و رودي افسرده

که در هر سو نوا سر ميدهد

که اي عزيز رفته از پيشم

بيا برگرد که دل طاقت نمي آرد

ولي او با همان لحن قشنگ و حرف تکراري

به من ميگفت عزيز من بيا بگذر

ولي اي کاش گذشتن از تمام خاطرات و حرفهاي ظاهرا زيبا

همانگونه که او ميگفت و ميپنداشت آسان بود

کسي بايد به او ميگفت که بگذشتن از و يعني گذشتن از تمام هستي و دنيا

ولي افسوس کسي ديگر نخواهد بود

کسي ديگر نخواهد بود . . .

ولي افسوس که او هرگز نمي دانـــــــــــــــــد

نگاهش مي کنم

شايد بخواند از نگاه من که او را دوست مي دارم

ولي افسوس او هرگز نگاهم را نمي خواند

و

به برگ گل نوشتم

من که او را دوست مي دارم

ولي افسوس او گل را به زلف کودکي آويخت تا او را بخنداند